Ispitivanje prolaznosti jajovoda


Insuflacija, persuflacija ili Rubinov test

Prvu insuflaciju tuba uradio je Rubin 1922. godine radi ispitivanja prolaznosti jajovoda. Danas, kada postoje histerosalpingografija (HSG), histerosalpingokontrastsonografija (HSCS) i laparoskopija, ova metoda je od istorijskog značaja.


Histerosalpingografija

Histerosalpingografija (HSG) je radiološki metod ispitivanja morfologije cervikalnog kanala, materične šupljine, izgleda i prolaznosti jajovoda korišćenjem jodnog kontrasta. Za razliku od persuflacije, histerosalpingografijom se može utvrditi postojanje organskih promena na unutrašnjim genitalnim organima, njihova lokalizacija i stepen.

Indikacije  za HSG 


  • Sumnja na postojanje anomalija (i anatomskih varijacija) unutrašnjih genitalnih organa
  • Ispitivanje stanja materične šupljine (oblik, veličina, promene u senci kontrasta)
  • Ispitivanje stanje jajovoda (promena morfologije: suženost ili hidrosalpinks, prolaznost: opstrukcija toka kontrasta u određenim segmentima, peritubarne priraslice)
  • Postojanje defekta u zidu materice ukazuje na polip endometrijuma, tumor, miom ili priraslice (parc. Ashermanov sindrom)

Kontraindikacije

Histerosalpingografija se ne sme uraditi kada postoji:
  • Sumnja na trudnoću
  • (Neizlečeni) inflamatorni proces genitalnih organa
  • Alergija na jod
  • Krvarenje iz materice

Histerosalpingokonstrastsonografija

Histerosalpingokontrastsonografija (HSCS) predstavlja metodu ispitivanja prolaznosti tuba pod kontrolom ultrazvuka. Posle aplikovanja balon - katetera u materičnu šupljinu, u vaginu se uvodi ultrazvučna sonda, a zatim kroz kateter ubrizgava naročiti kontrast. Prolazak kontrasta kroz jajovode i njegov izlazak kroz abdominalne ostijume tuba može se veoma lako i pouzdano pratiti na monitoru ultrazvučnog aparata (Slika 59).



 Slika 59. Tehnika izvođenja histerosalpingokontrastsonografije (HSCS)

Međutim, mora se naglasiti da ova metoda u odnosu na histerosalpingografiju nije alternativna, već komplementarna, jer se tehinkom HSCS ne mogu vizuelizovati anatomske varijacije i patološke promene u cervikalnom kanalu i u materičnoj šupljini.

Laparoskopija

Laparoskopijom je moguće utvrditi uzrok primarne i sekundarne amenoreje, utvrditi postojanje anatomskih varijacija ili anomalija unutrašnjih genitalnih organa, dijagnostikovati ektopičnu trudnoću, miome i ciste. Kroz instrument (ili kateter) plasiran transvaginalno u materičnu šupljinu moguće je pratiti tok kontrasta kroz tube i njegov izlazak kroz abdominalne ostijume u  trbuh (hromolaparoskopija, Slika 60). Obično se injicira metilensko plavo ili indigo - karmin. (videti deo poglavlja: Laparoskopija u ginekologiji).



Slika 60. Hromolaparoskopija – praćenje toka metilenskog plavog kroz tube posle ubrizgavanja kroz kateter plasiran u materičnu šupljinu

Podeli tekst:

Prof. dr Milan Terzić je specijalista ginekologije i akušerstva. Svakodnevno obavlja porođaje trudnica i brine o trudnoći svojih pacijentkinja. Kroz naučno-istraživački i klinički rad daje doprinos inovaciji praktičnog r...

Povezani tekstovi:

Broj komentara: 0

Vaš komentar nam je veoma dragocen, molimo upišite ga ovde