Rak grlića materice

Rak grlića materice je u Srbiji jedan od najčešćih tumora. Osnovna karakteristika mu je da najčešće sporo raste i prolazi kroz određene faze ( displazije) u kojima se može lako otkriti i lako izlečiti. Kada tumor dostigne određenu veličinu, lečenje postaje izuzetno teško i neizvesnog ishoda

Koji su razlozi nastanka ovog tumora?

Za glavnog krivca danas se opravdano optužuje HPV ( humani papiloma virus). Značajno je istaći da će se većina seksualno aktivnih žena u određenoj fazi života inficirati sa ovim virusom, ali bez ikakvih posledica. Takođe trebe istaći da je infekcija samo određenim brojem podtipova ovog virusa opasno. Od drugih faktora rizika ističu se rana dob prvog seksualnog odnosa, brojni seksualni partneri ili promiskuitetan partner, pušenje, neke genitalne infekcije i narušen imunološki sistem.

Simptomi bolesti

Najvažnija činjenica za sve žene je da rak grlića materice u svojoj ranoj i izlečivoj fazi ne pokazuje gotovo nikakve simptome. Eventualno se mogu pojaviti stalni vaginalni iscedak kao i vaginalno krvarenje, pogotovo tokom odnosa, između ciklusa ili posle menopauze. U kasnijoj fazi javljaju se brojni simptomi kao što su bolovi u kostima, problemi sa mokrenjem ili gubitak težine i umor.

Naravno da ove tegobe nisu svojstvene samo ovoj bolesti i da pravi uzrok tegoba može odrediti samo lekar.
Važno je napomenuti da velika većina žena kod kojih je utvrđen tumor u kasnijoj fazi bolesti nisu redovno posećivale ginekologa.

Dijagnoza bolesti

Bolest se utvrđuje ponajpre poznatim PAPA testom (četkicom se pokupe ćelije sa grlića i analiziraju), ali i drugim pregledima koje zatraži ginekolog kao što su kolposkopija (pregled sa uvećanjem posmatrane slike grlića) i biopsija (uzimanje uzorka tkiva).

Mere prevencije

Prva grupa mera odnosi se na sprečavanje infekcije virusom HPV, npr manji broj partnera kao i izbegavanje promiskuitetnih partnera. Kondome tokom odnosa treba koristiti, ali oni nisu garancija za potpuno sprečavanje infekcije.
Danas se na tržištu mogu pronaći i vakcine protiv ovih virusa, ali one se primenjuju pre stupanja u odnose. Vakcine nisu zamena za radovnu kontrolu PAPA testom i bez obzira da li ste vakcinisani ili ne obavezno idite na redovne kontrole.

Mada su preporuke raznih lekarskih udruženja donekle različite sa kontrolama kod ginekologa se obično započinje po stupanju u odnose ili sa navršenih 18 godina.

Do 30-e godine obično se jedan put godišnje posećuje ginekolog, a kasnije jednom u 2 ili 3 godine. Svakako da ginekolog učestalost poseta prilagođava individualnim potrebama pacijentkinja. 

Od svih mera zašite ističe se značaj redovne kontrole kod ginekologa.