Kongenitalne anomalije genitourinarnog trakta bebe

Veliki broj dece se rađa sa kongenitalnim anomalijama lokalizovanim na različitim organima. Svako deseto novorođenče ima neku vrstu kongenitalne anomalije genitourinarnog trakta. Razna dečija urološka oboljenja zbog nekarakteristične simptomatologije dugo ostaju neotkrivena. Ranim otkrivanjem i lečenjem ovih anomalija uspešno se rešavaju ovi problemi. Uloga roditelja u nekim slučajevima može biti presudna.

Hipospadija je urođeni poremećaj razvoja muškog genito-urinarnog sistema kod koga se spoljašnji otvor mokraćne cevi ne nalazi na vrhu penisa. Taj se otvor može nalaziti bilo gde od baze do površine penisa. Često je prisutna i zakrivljenost penisa pa postoji povezanost s drugim anomalijama mokraćnog sistema i interseksualnošću.

Hipospadija je najčešća urođena anomalija mokraćne cevi i javlja se kod 1:300 - 1: 500 muške novorođenčadi.

Hipospadija nastaje kad izostane spajanje dva mokraćna nabora u embrionalnom periodu. Bolest se recesivno nasleđuje s preskakanjem nekih generacija. Smatra se da su važni i spoljašnji faktori koji deluju u određenom trenutku razvoja deteta, ali oni još nisu identifikovani.

Otvor mokraćne cevi ne nalazi se na vrhu penisa. Često postoji nepravilan prepucijum, kožica koja prekriva glavić penisa. Frenulum obično nedostaje. Glavić s prednje strane može imati oblik ploče. Penis može biti savijen prema napred (curvatura penis). Mogu postojati različiti stupnjevi poremećaja građe sunđerastog tela, vezivnih ploča, kože i drugih delova penisa. Mokraćni kanal je obično sužen tako da beba mokri uskim mlazom što dovodi do retencije mokraće.

Hipospadiju u 10 - 33% mogu pratiti udružene regionalne (kriptorhizam 15%) ili udaljene anomalije. Uz nju se često javljaju bubrežne abnormalnosti kao što su dvostruki bubreg na jednoj strani (ren duplex) i poremećena lokalizacija bubrega  (bubrežna ektopija). Ponekad je skrotum (mošnice) nepotpuno oblikovan i može se sastojati od više vrećica i režnjeva sa strane ili oko penisa. Kriptorhizam (nespušteni testis) čest je naročito kad je genitourinarni sistem, nepotpuno oblikovan.

Interseksualni poremećaj nastaje kad dete koje je genetski muško ili žensko razvije karakteristike suprotnog pola zbog hromozomskog ili hormonskog poremećaja. Kod dečaka koji imaju hipospadiju i nespušten testis veća je verovatnost postojanja interseksualnosti. Svaka je hipospadija oblik muškog pseudo-hermafroditizma.

Samim pregledom može se postaviti dijagnoza hipospadije, dodatnim pregledima ispituje se genitourinalni sistem i prisutnost dodatnih poremećaja građe.

Većina slučajeva hipospadija nalazi se na glaviću penisa ili naboru između glavića i tela penisa pa se lečenje sprovodi u estetske svrhe, ako se uopšte sprovodi. Ako je otvor na nekom drugom mestu lečenje je neophodno kako bi se omogućilo mokrenje u stojećem položaju, normalan oblik penisa i pravilan izlazak sperme tokom seksualnog odnosa što je nužno za postizanje trudnoće.
Lečenje je potrebno započeti od 6-18. meseca, najviše zbog psiholoških razloga, a ponekad i zbog oštećene funkcije ili nemogućnosti mokrenja stojeći. Hipospadija se u većini slučajeva može lečiti rekonstruktivnom hirurgijom (uretroplastika).