Kako homeopatija deluje

Filozofija homeopatije smatra da um, telo i emocije nisu razdvojeni. Svako iskustvo koje smo imali može ostaviti trag u telu ili emotivnoj sferi. Zato, homeopatski proces počinje razgovorom u kom homeopata postavlja veliki broj pitanja kako bi dobio kompletnu sliku onoga što se događa u telu pacijenta, kako na mentalnom, tako i na psihičkom planu.

Takođe, homeopata uzima u obzir nivo energije pacijenta i način na koji osoba reaguje na okolinu. Homeopate su zainteresovani za razumevanje funkcija na svakom nivou: mentalnom, emocionalnom i fizičkom. Npr., neispoljeni emocionalni stres može prouzrokovati probleme u imunološkom sistemu, sistemu za varenje i tegobe u spavanju i razgovoru. S druge strane, fizički problemi rezultuju emocionalnim nemirom. Uopšteno, svi predstavljeni problemi pacijenta, uključujući i bolest kao glavni problem, sklonost određenom ponašanju, kao i pacijentove osobine, bitni su simptomi u homeopatskoj analizi.
 
Zanimljivo je to da homeopatija ne traži telesne simptome kako bi ih otklonio nego ih gleda kao namenski odgovor na stresni stimulans. Ovo je najjednostavnije shvatiti na primeru obične prehlade. Njeni simptomi mogu uključivati groznicu, malaksalost i stvaranje sekreta. Ti simptomi su inteligentan odgovor na virusnu infekciju. Groznica ubrzava enzimske procese i okuplja određene ćelije u imunološkom sistemu kako bi se organizam obranio od virusa. Malaksalost zahteva fizički odmor jer se sva ostala energija koristi za obranu od prehlade.

Homeopatska metoda primenjuje prirodne preparate koji u prirodi izazivaju simptome slične onima koje izazivaju bolest koju želimo izlečiti zato se i kaže Slično se leči sličnim (Similia Similubus Curentur). Na primer, nesanica se leči preparatima od crne kafe, zatim kijavica, alergija ili prehlada pripravcima od luka (koji izaziva suzenje očiju i pečenje kao i navedene bolesti), itd. Posebno se ističe da homeopata u obzir ne uzima samo istoriju bolesti i lokalne simptome, već i razne reakcije pacijenta na boju ili vrućinu, razne vremenske uslove, različita držanja jela, itd. Ispituje se i psiho-intelektualno stanje pacijenta.

Za homeopatiju simptomi nisu činilac bolesti, već izraz otpora, nastojanje pogođenog organizma da prevaziđe probleme koji su ga obuzeli. To takođe znači da simptomi nisu dati nekom unapred određenom bolešću, nego su proizvedeni individualnosti osobe.

Osoba se leči kao celina, a propisani lek deluje ne samo na lokalne simptome, nego i sve druge simptome. Pacijenti su često iznenađeni kad prilikom lečenja i izlečenja glavobolje ili zatvora, dođe do izlečenja od stresa, preterane osetljivosti ili nadraženosti. Zbog toga se homeopatija naziva i potpunom, odnosno holističkom terapeutskom metodom.

U homeopatiji, cilj nije otklanjanje simptoma, nego prepoznavanje i otklanjanje uzroka simptoma. Iz tog razloga, pravi homeopatski lek je baziran na razumevanju celokupne osobe, radije nego na odgovoru na simptome određene bolesti.

Homeopate prihvataju da organi i funkcije ljudskog tela podležu određenoj hijerarhiji. Mozak je najvažniji i najosjetljiviji organ u telu, a koža je najmanje važna. Smatra se da lečenje napreduje kad se bolest udaljava od važnih organa prema organima koji se nalaze niže na hijerarhijskoj lestvici. Put izlečenja homeopatijom pokazuje da se simptomi kreću iz unutrašnjosti tela i idu prema spolja, tako da ako je osoba imala tegobe u respiratornom sistemu, onda će prvo nestati one a tek onda prema spolja, npr. kožne promene, koje nestaju na kraju. Pacijent mora biti strpljiv jer za njega je važno da bude izlečen od uzroka bolesti , a ne da mu se stanje samo olakša i simptomi potisnu (tzv. palijativno lečenje). Svaki slučaj je različit i ne postoje dva ista pacijenta bez obzira na ispoljavanje istih ključnih simptoma (princip individualizacije).

U toku lečenja neki pacijenti doživljavaju period izuzetno dobrog raspoloženja i optimizma. Ponekad izgleda kao da se stanje pogoršava za jedno kratko vreme. To je dobar znak koji znači da homeopatski lek počinje da deluje. Ponekad nazeb, osip ili neki drugi oblik stanja mogu da se pojave kao efekat “faznog čišćenja”, što znači da organizam prolazi kroz stadijum čišćenja. Pored toga, mogu ponovo da se jave stara stanja, stara po nekoliko decenija, ali to se obično dešava u kratkom vremenskom periodu. Sve ovo ne treba da zbunjuje jer ova stanja će proći i ne smeju se suzbijati, jer su oni veoma važan deo procesa lečenja. Ako bilo kakva reakcija u toku lečenja uznemiri pacijenta on treba, da se što je moguće pre, posavetuje sa homeopatom za koga je važno da zna šta se dešava dok lečenje traje. Takođe, mogu se voditi i beleške o svim promenama koje treba poneti na kontrolni pregled.