Uzročnik erizipela uzrokuje i druge
streptokokne bolesti. Mnogo redje se kao uzročnici mogu pojaviti
i streptokoke iz grupe C, D i G. Kod novorodjenčadi uzročnik erizipela
može biti i streptokok iz grupe B.
Učestalost
Rezervoar infekcije je obolela osoba
od neke streptokokne infekcije ili kliconoša. Infekcije se prenose
najčešće neposrednim kontaktom s inficiranom osobom. Oboljenje nije
kontagiozno. Javlja se sporadično i to više u hladnom vremenskom periodu
kada ima više i drugih streptokoknih bolesti.
Klinička slika
Inkubacija iznosi od nekoliko sati do
3-4 dana. Bolest počinje naglo sa simptomima opšteg infektivnog sindroma:
skok temperature od 38oC-40oC ( jeza, zima, groznica,
glavobolja, malaksalost i povraćanje ). Lokalni znaci se javljaju nakon
12-24 časa. Prvo se javlja zatezanje kože i lak svrab na koži zahvaćenog
područja. Sledećeg dana se javlja crvenilo koje je oštro ograničeno
prema zdravoj koži. Ono se brzo širi i izdiže iznad ravni kože zbog
otka koji je elastičan. Ukoliko je podloga čvrsta, otok je testast(erizipel
kože glave).
Koža zahvaćena erizipelom ima svoje
karakteristike: topla, zategnuta, napeta, zbrisanih nabora, sjajna,
glatka, žarko crvene boje, bolno osetljiva sa maksimumom bola na periferiji
promene. Granica je oštra, jasna, sa bedemastom ivicom, jer su na njoj
najčešće izraženi elementi akutnog zapaljenja. Zbog nagomilavanja
eksudata može doći do raraslojavanja epiderma od derma sa stvaranjem
vezikula i bula koje su ispunjene seroznim ili hemoragičnim sadržajem.
Nakon 5-7 dana od početka bolesti kada
su simptomi najizraženiji, dolazi do stišavanja bolesti. Opšti znaci
infekcije nestaju. Promene na koži se povlače istim redom kako su
nastajale. Crvenilo bledi od centra ka ivicama a istovremeno smanjuje
se otok a time i bol i zategnutost kože. Tada nastaje brašnjavo perutanje
kože. Kod nelečenih bolesnika bolest obično traje 15-25 dana.
Dijagnoza
Postavlja se na osnovu karakteristične
kliničke slike a potvrdjuje laboratorijskim nalazima: u krvnoj slici
je izražena leukocitoza sa polinukleozom, ubrzana SE i fibrinogen.
Antistreptolizinski titar (ASTO) je povećan.
Lečenje
Terapija erizipela je kauzalna (penicilin,
eritromicin, klindamicin) i simptomatska( oblozi 3% acidi borici, neutralne
mast, antipiretici, analgetici).
Komentari: 1 |