Benigni tumori želuca

Uzrok nastanka

Ne postoji opšte prihvaćena koncepcija o nastanku želudačnih polipa. Čini se da nastaju zbog stimulusa nepoz nate geneze koji uzrokuju proliferaciju ortotopskih struktura.

Klinička slika

Polipi su češći na peteljci, dijametra od nekoliko mm do desetak i više cm. Najčešće su solitarni, ređe multipli i sa najčešćom lokalizacijom u antrumu želuca.

U većine bolesnika polipi protiču asimptomatski. Kliničke manifestacije benignih tumora želuca zavise od lokalizacije i veličine polipa. Polipi udaljeni od kardije i pilorusa manifestuju se mučninom, gađenjem, težinom nakon obroka, a bolovi mogu nekad da nalikuju ulkusnim. Polipi na peteljci blizu kardije ili pilorusa mogu da prolabiraju u jednjak i bulbus i da izazovu opstrukcione tegobe: otežano gutanje ili povraćanje prethodno unete hrane. Kada se erodira krvni sud, nekrozom površine polipa, može da se ispolji melena (krv u stolici) i/ili hematemeza (krv u povraćanom sadržaju).

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, pregleda, radiološkog pregleda, gastroskopije, biopsije i histološkog nalaza.

Lečenje

Sve polipoidne promene u želucu treba tran sendoskopski ukloniti. Velike polipe koji se ne mogu obuhvatiti, koji su skloni krvarenju ili imaju displastične promene treba hirurški uklanjati.